Soms word ik er een beetje moe van, van mensen die je meewarig aankijken als je zegt dat je twittert. Je ziet ze denken ‘ach, arm kind, ze heeft zeker niets beters te doen’. Of ze zeggen, soms zelfs enigszins uit de hoogte: ‘Twitteren, daar heb ik geen tijd voor hoor’ of ‘Ik hoef niet te weten wanneer iemand naar de toilet gaat, of de hond uit gaat laten’… Afijn, zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik heb mezelf noch Twitter ooit verdedigd. Wel eens geantwoord dat ze pas kunnen oordelen als ze het hebben geprobeerd of tenminste bestudeerd. Of lachend beaamd dat ik inderdaad als zelfstandige eenpitter echt zeeën van tijd heb… En na een ruim jaar zelf actief twitteren (ik had het account al een jaar maar was na een enthousiaste start weer afgehaakt) kan ik met recht zeggen: het is een fantastisch medium, zowel zakelijk als privé. Een kroeg, een klankbord, een nieuwsmedium…kortom een medium waar we rekening mee moeten houden. Voor degene die nog niet overtuigd is, lees dit bericht van Twittermania.nl. En voor de absolute beginners onder u: begin eens met het bekijken van de website www.twitter.info. Of google simpelweg eens op het woord Twitter…
Voor mij geen vraag meer, maar voor velen schijnbaar nog wel. Ik moet bekennen, al in 2008 heb ik een twitteraccount aangemaakt en er vervolgens niets meer mee gedaan. Totdat ik in 2009 een zeer inspirerende bijeenkomst van Syntens bijwoonde, de Krachtcentrale. Mensen als Jojanneke vd Bosch en Nils Roemen hebben me daar geïnspireerd en direct na de bijeenkomst heb ik mijn Twitteraccount afgestoft en ben ik mensen gaan volgen.
Nog steeds leer ik elke dag bij en lees ik me suf om zoveel mogelijk praktische tips tot me te nemen. En zo is Twitter langzamerhand een bijna verslavende vorm van communicatie voor me geworden.
Veel mensen in mijn omgeving snappen er niets van en ongetwijfeld ben ik niet de enige die regelmatig hoort ‘wie vindt het nou interessant om te horen wanneer ik naar het toilet ga’ of opmerkingen van gelijke strekking. Tot een paar weken geleden haalde ik mijn schouders op bij dit soort opmerkingen en soms doe ik dat nu ook nog wel. Maar tegelijkertijd vind ik dat Twitter voor veel mensen zo interessant kan zijn, dat ze er iets mee zouden moeten doen. Zie daar, een nieuwe missie van Vivaz is geboren!
Dus mijn antwoord tegenwoordig op soms onzinnige vragen over het nut van Twitter: inderdaad, ik twitter over alles wat mij bezighoudt, tot een bepaalde grens natuurlijk. Omdat het mooie van Twitter juist is dat het gaat om de persoon achter het account. Niet voor niets nemen social media tegenwoordige een enorme vlucht. We willen graag weten met wie we zaken doen, we zoeken vertrouwen bij onze leveranciers door over hen te lezen, met hen te communiceren. Maar bovenal hebben we er schijnbaar behoefte aan contacten te leggen met mensen met dezelfde interesses en, zo blijkt uit bijvoorbeeld #durftevragen, elkaar te helpen zonder dat je elkaar persoonlijk kent. Op naar een betere wereld!
